حسین،اسوهایست از مردمان پاک و ایستاده در برابر ستم،یزید،اسوهایست از مردمان پستِ مستِ رذلِ سگ به دست، انتشار: شعرنو - باز محرم شد و بار دگر، دفتر خونین حسین باز شد... داستان کربلا و سرنوشت این دو ره برای ما،سخن دراز میکند، ولی به روی ما همهنگارهایست از حقیقت ولی و یک شهادت عظیم،و آن یکی، نگارهایست از درنگ و بییقینی شدید و ننگهای جاودانه بشر،سخن از این دو دسته است،دستهای برای حق سری به نیزهها بلند و آفتاب سرخ پیش رویشان، در بلندی همیشه جهان،و دستهای دگر نماد اهرمن، که ننگهای پیپی از نهاد هر کسی بلند میشود،و بر روانشان همیشه جاری است.یکی یقین به روز داوری و داد میکند، برای خویشتن،سوای زندگی، عزیز میشودو دیگری درنگ،درنگ در یقین به حق،که حق روشن است روبروی ما،پس به وادی ستم، ذلیل میشود و باز،از زبان آن ستمگران،دوباره ننگ میخورد روان او.و این کسان و آن کسان تا همیشه جهان،روبروی ما زندگی خویش میکنند و ما، در کنارشان، دوباره زندگی،تا دوباره کارزار حق و باطلی شود و از نوای جنگ،مردهای مرد و نامردمان ساده و زرنگ،جدا شوند؛یکی چو حر و حریت برای او بار زندگی است،و دیگری چون عمر شود و زندگی برای او،زندگی است؛ولو به خون حُرّوشان مرد سر به نیزهها بلند.تکاثر است و آیهای بلند در سورهای عظیم،تفاخرت به قبرهای مانده از کسان خویش،یا به زندگی خویش و عزتی بلند و جاودان برای توست؟میتوان حسین بود و از تبار نیکمردمان جاودانه جهان،و نیک زیست،و نیکمُردنی که بر جهان گواه شدیک شهید زنده در تن جهانکه از روزگار پیش تا پسینبرای مردمان هر زماننشانهای ز نیک بودن همیشه بودهمان که خون و جان خود برای مردمان مانده در ستمسری به نیزهها بلند میکند و روی آن به آه خویشسرودی از حماسههای جاادامه مطلب

برگشت مصدق به نخستوزیری، و قیام سی تیر را باید نقطه عطفی در تاریخ مردمسالاری ایرانیان دانست. انتشار: کازروننگاه - فارس بهروز - گنجینه فارس - شیرازتحلیل - شکیباخبر - پرتوجنوب - گزارشخبر - ایرانریپورتس - شنبه، سی تیر ۱۴۰۳، ناخودآگاه به گاهشمار روی میزم نگاه میکنم… هیچ مناسبتی را برای امروز ننوشته است. به گاهشمار دیگری نگاه میکنم؛ باز هم مناسبتی نوشته نشده است… نرمافزار گاهشمار گوشی همراه خود را نگاه میکنم؛ تنها چیزی که برای امروز نوشته شده این است: روز بزرگداشت آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی… با خود میاندیشم که مگر چند سال از آن روز خونین ملی گذشته است که گاهشمارهای کشور انقلابی، آن را ننوشتهاند و بهدست فراموشی سپردهاند. ۷۰ سال پیش، نسلی که امروز بالای ۸۰ سال از زندگانی را پشت سر گذاشتهاند، روزی را به یاد میآورند که خروش مردمی، دستگاه ستمشاهی خشنی را وادار به شنیدن و پذیرفتن خواست مردمی کرد که در روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱، در برخی از شهرها برای مانایی سخنش، با تانک از روی مردم میگذشت. مهندس رجبعلی طاهری درباره این روز میگوید:«با ملی شدن صنعت نفت، دو جریان شاهدوستان و تودهایها به دو سبک گوناگون، دست به تمسخر و سنگاندازی برای ناکارآمدسازی دولت ملی مصدق زدند. این رفتارها مصدق را برآن داشت تا برای نگهداری از آنچه دستآورد جنبش بود، از شاه درخواست افزایش اختیارات کرد؛ این درخواست زمینه برکناری او در روزهای پایانی تیرماه ۱۳۳۱ شد. با برکناری مصدق و نخستوزیری قوامالسلطنه، این مردم بودند که با رهبری آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی، در پشتیبانی از مصدق به خیابان آمدند. در پی این درخواست آیتالله کاشانی، احزاب و چهرههای ملی و مذهبی پشتیبانی خود را از مصدق اعلام کردند. در #کادامه مطلب

جمهوریت، مردمسالاری است و مردم در هر روزگار و هر جا، ویژگیهای خود را دارند و از این رو با هر برگزیدن مردم در هر انتخابات، خواه ناخواه، چراغی دیگر روشن میشود و کشور به نگرش تازهای خود را بهروز میکند. انتشار: پرتوجنوب - شکیباخبر - گیتیآنلاین - کلمهنیوز - بسیج - گنجینه فارس - روزنامه اسکناس شماره 1585 مورخ 2 تیر 1403 صفحه 2 - ایرانریپورتس - شیرازتحلیل - روزگاری، جهان، دیدگاهش بر این بود که کسانی به زور شمشیر و بازو و همراهی سرسپردگانشان، هنگامی که بر دیگران پیروز شوند، فرمانروایی و سروری از آن آنان است و راهی مگر تن دادن به خواست آنان نیست؛ یا فرزندانی پس از پدران، با چرایی آنکه پدرانشان توانمندیهایی داشتهاند، بر جای پدر مینشستند و نام اصالت بر خود مینهادند تا آن روزی که کسی دیگر از راه برسد و با خونریزی و زور شمشیر و گاه همراهی مردمانی، آنان را کنار بگذارد و دودمان خود را برای فرمانروایی، جایگزین کند.در کنار دیدگاه فرمانروایی پادشاهان، دیدگاهی دیگر از دیرباز هم بود که دستهای از بزرگان برآمده از دودمانهایی ویژه یا برگزیده، کسی را برمیگزیدند و فرمانروایی را به او میسپردند؛ این دسته از بزرگان، برگزیدگان مردم نبودند که برآیندی از دودمانهایی ویژه بودند و ویژهخواری در سبکی دیگر بود.برآمدن آفتاب اسلام، با بههم ریختن سبکهای پادشاهی و خودکامگی و ویژهخواری، نگاهی دیگر به فرمانروا و چگونگی برگزیدن او، درخشیدن گرفت؛ نگاهی که در آن فرمانروا هرچند بایستی مشروعیتی الهی داشته باشد، باید با خواست مردم نیز همراه شود. پیامبر اسلام (ص)، با شکستن کنگرههای خودکامگی و طاغوت و ویژهخواریها، رنگ و بویی دیگر به فرمانروایی داد و آن هماندیشی رودررو با همه شهروندان، بود، ادامه مطلب

هفتمین رویداد فرهنگی آیینهها، در زمینه بررسی آراء و آثار بابافغانی شیرازی در سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با سخنرانی محمدحسین حبیب آگهی، پژوهشگر و مصحح دیوان بابافغانی و دکتر مهدی فاموری و با حضور غلامرضا خوش اقبال معاون فرهنگی و امور رسانه ارشاد اسلامی استان فارس برگزار شد. هفتمین رویداد فرهنگی آیینهها، در زمینه بررسی آراء و آثار بابافغانی شیرازی در سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با سخنرانی محمدحسین حبیب آگهی، پژوهشگر و مصحح دیوان بابافغانی و دکتر مهدی فاموری و با حضور غلامرضا خوش اقبال معاون فرهنگی و امور رسانه ارشاد اسلامی استان فارس برگزار شد. مهدی فاموری در این نشست گفت: بابافغانی از چهرههایی است که شاید هر شیرازی دستکم یکبار نامش را شنیده باشد، با این همه هیچ کوچه و خیابانی به نامش نیست. او هرچند دارای دیوانی ارزشمند از دیدگاه ادبی است، کمتر کسی را میتوان یافت که دیوانش را خوانده باشد. چیز زیادی از زندگی بابافغانی در دست نداریم مگر همان چیزهایی که در تذکرهها گفته شده است. در پژوهشهای انجام شده، گمان میرود که وی دهه ششم سده نهم در شیراز زاده شد و در دهه 920، درگذشت. بابافغانی، نخست در شیراز به پیشه کاردسازی یا همان سکاکی پیش برادر میپرداخت و این سادگی و عامی بودن، در سرودههای او نیز آشکار است و به تخلص سکاک نیز شعر میسرود. او که به شرابخواری در شیراز شناخته شده بود، در سالهای پایانی زندگی، به مشهد رفت و در آنجا توبه کرد. وی که در همه زندگیاش در نداری میزیست، سالهای پایانی زندگی از سوی شاه اسماعیل صفوی مقرری دریافت کرد. او که هیچگاه ازدواج نکرد، به هرات و دربار سلطان حسین میرزا بایقرا رفت؛ هرچند که سبک ادامه مطلب

با پیروزی اعراب تازه مسلمانشده بر ساسانیان، نیاز به شهرهایی تازه برای سازمان دادن سربازان عرب در دل سرزمینهای بهدست آمده، پدید آمد؛ نگاهی که نخستین بار به ساخت شهرهای کوفه و بصره در عراق امروزی و ایران آن روزگار انجامید. این نگاه، با گشوده شدن هر سرزمینی، زمینه ساخت شهرهایی تازه را فراهم میکرد. با این نگاه، پس از شکست شدن ایستادگی مردم پارس در برابر آنان، شهر شیراز، در جای کنونی به دستور خلیفه دوم ساخته شد.انتشار: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی - فرهنگ فارس - روزنامه روزنما شماره 1571  مورخ 16 اردیبهشت 1403 صفحه 5 - هفتهنامه شهرسبز شماره 606 مورخ 16 اردیبهشت 1403 صفحه 3 - در جنوب ایران، شهری است که رازهای بسیار آشکار و پنهانی دارد؛ شیراز. شیراز، دشت و جلگهای در میان دو رشتهکوه -روبروی هم از بالادست باختر تا پاییندست خاور کشیده شدهاند- جای گرفته است. رشتهکوههایی که در پاییندست هر کدام، بسترهایی رودخانهمانند یا سیلشکن دارند و بهدرستی روشن نیست که ساخت انسان هستند یا گذرگاههای طبیعی که آبهای روزمینی را به سوی دریاچه مهارلو در خاورپایینی، رهنمون میشوند. هرگونه به آنها بنگریم -رودخانه خشک در بالا و چه رودخانه قرهآغاج در پایین- درخواهیم یافت که در روزگاران دیرین، سرزمین بین این دو رودخانه، جلگهای باتلاقی و دارای گونههای بسیار گیاهی و جانوری بوده است. نگاهی به پیشینه سرزمین پیرامونی آن نیز نشان میدهد که چنین طبیعتی در جاهای دیگری همچون دشت ارژن، خونزنیون، شاهپور و کازرون در باختر دشت شیراز، سپیدان، بیضا، دشمنزیاری و ممسنی در باختربالادست، سروستان در خاور و... را میتوان جست که از همه نزدیکتر و همانندتر، همان دشتارژن است که تا آغاز سده پیش نیز طبیعت دستنخوادامه مطلب

غلامرضا کافی در این نشست گفت:پیش از برآمدن صفویه، تشیع در ایران نه تنها به جایگاه مردمی دست یافته بود که برخی خاندانها که فرمانرواییهای کوچک و بزرگی داشتند، همچون آققویونلوها، جلایریها و پیش از آنها دیلمیان و سربداران، زمینه را برای رسمی شدن این مذهب در سده هشتم، فراهم کرده بودند. در این هنگامه بود که برخی از بزرگان ادبیات همچون خواجوی کرمانی و سلمان ساوجی شیعه بودند. همچنین از این روزگار واژههای شیعی همچون فقیه که کمکم جایگزین واژه مولوی که کاربرد آن در مذهب اهلسنت بود، میشد یا ورود نامهایی همچون حضرت زهرا (س) و امام مهدی (عج) که نشانگرهای مذهب تشیع بهویژه شیعه امامیه هستند؛ در این روزگار محمد بن یوسف اهلی شیرازی، در ادبیات ما سر برمیآورد و جای شگفتی نیست که در ستایش اهلبیت سروده باشد.اهلی شیرازی، از سرایندگان بزرگ روزگار خود بود که همچون دیگر ادبای شیراز و فارس، زیر سایه سعدی و حافظ، امروزه گمنام است. اهلی ۹۴۲ هجری قمری در شیراز درگذشت و در ضلع شمال شرقی حافظیه، به خاک سپرده شد. چند دهه پیش، هنگام پرسه زدن پیرامون آرامگاه حافظ، سنگ قبری جگریرنگ و همسنگ زمین دیدم که از آن اهلی بود؛ هرچند گمان میکنم که پیشتر سنگی برجسته داشته است. آذر بیگدلی از پژوهشگران سده دوازدهم در تذکره آتشکده آذری خود ستایشهای شگفتانگیزی از اهلی شیرازی میبینیم و گاه او را از سلمان ساوجی و سید قوامالدین حسین بن صدرالدین علی شروانی برتر میداند.گفته میشود اهلی، که در عروض توانمندی خود را به رخ میکشد، از نخستین پدیدآورنده شعر مصنوع است. در سنجش سرودههای مصنوع اهلی و ساوجی، هرچند میتوان گفت هر دو در یک سطح هستند.اهلی را باید شاعری مصنوع دانست که بسیار از صنایع بهره گرفته و سرودههادامه مطلب

محمود شالویی شامگاه جمعه در آیین بزرگداشت سعدی شیراز اظهار کرد: گلستان و بوستان سعدی بیانگر آن است که سعدی آن چه را که میدید بیان میکرد و اگر در بیانات خود اغراق داشت و به اغراق خود اعتراف میکرد. مشاور وزیر فرهنگ ارشاد اسلامی ادامه داد: همه میدانند زبان بلاغت سعدی شیرازی آن چنان فصیح است که در بیان مطالب اغراقآمیز هم بالاترین اغراقها را به کار میبرد. رییس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران اضافه کرد: سعدی خود را در سلسله عرفا نمیگنجاند اما به یقین در هر جا که میخواهد از یک مسئله معرفتی و عرفان پرده بردارد و سخن بگوید نکتههای خود را بسیار با ظرافت بیان میکند. وی افزود: سعدی نه به عنوان سخنسرای فارسی بلکه به عنوان گنجینهای از معارف ایران اسلامی باید شناخته شود؛ همه ایرانیان و حتی همه جهانیان، سعدی را از آن جهت که پیامآوری برای صلح و دوستی و برای ارتباط و مصالحه و دوری از جنگ است، میشناسند. او گفت: این شاعر میخواهد تمام اقوام و قبایل را به یکدیگر پیوند بدهد و میان انسانها دوستی و محبت برقرار کند. شالویی گفت: امیدواریم این هفته که برای گرامیداشت سعدی است فرصتی برای معرفی اندیشههای این شاعر بزرگ باشد. وی در ادامه خطاب به مدیریت شهری شیراز گفت: شیراز موزه و گنجینهای از مشاهیر است که باید آنها را بهتر دریابیم و امیدواریم با اهتمام ویژهای که شهرداری شیراز نسبت به بازسازی مقابر دارد برای مقابر روزبهان بقلی فسایی، میر سید شریف جرجانی، سیبویه و سایر بزرگان که در مهجوریت هستند، اقداماتی انجام شود. امیدواریم با اهتمام ویژهای که شهرداری شیراز نسبت به بازسازی مقابر دارد برای مقابر روزبهان شیرازی، میر سید شریف جرجانی، سیبویه و سایر بزرگان که در مهجوریت هستند، اقداماتی انجامادامه مطلب

غلامرضا خوش اقبال شنبه با عرض تبریک به مناسبت فرارسیدن یادروز سعدی اظهار کرد: امسال برای مراسم گلباران آرامگاه سعدی شرایط ویژهای تعریف شد، هر سال این مراسم با حضور مسئولان رسمی برگزار میشد اما امسال همه مسئولان و اهالی فرهنگ و ادب بر این باور بودند که این آیین با هدف معرفی این شاعر پرآوازه به نسلهای آینده برگزار شود. معاون فرهنگی و رسانهای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس ادامه داد: در حقیقت متولیان فرهنگی معتقدند این ارزشها باید برای فرزندان ما بیش از پیش تبیین شود. خوشاقبال اضافه کرد: امروز هم به همین نیت هماهنگیهای لازم برای حضور دانشآموزان مدارس در آرامگاه سعدی انجام شد و گلباران امسال توسط دانشآموزان، پیشدبستانیها و دبستانیها صورت گرفت، البته شاهد حضور گسترده مردم نیز در این مراسم بودیم. وی افزود: هدف ما از این برنامه، معرفی این شاعر به نسلهای آینده و رنگ دگرگونه دادن به این نوع رویدادها بود، این اتفاق مبارکی است که یادروز سعدی روزی برای علاقمندان و دوستداران سعدی باشد و با حضور آنها برپا شود. ادامه مطلب

در این نگاه همه جریانها و اندیشهها آزاد خواهند بود تا به سادگی و بدون ترس، دیدگاه خود را در رسانههای خود آشکارا به مردم بگویند و مردم نیز آزاد هستند تا در آزادی و استقلال کامل، اندیشگاه خود را برگزینند. انتشار: ماهنامه مهرگان صبا شماره 4 اسفند 1402 صفحه 11 - پرتوجنوب - کلمهنیوز - گیتیآنلاین - گزارشخبر - ایران، سرزمینی با گستره بسیار و به درازای پیشینه تمدن بشری در گذرگاهی بسیار راهبردی است. سرزمینی که در کشاکشها و جنگهای بسیار، گاه به آن افزوده و گاه از آن کاسته شده است.برپایه دیدگاه گذشتهنگاری غربی، نزدیک به ۳ هزار پیش، مردم یکجانشین این سرزمین در شهرها و روستا و شاید کوچروها، کمکم به این باور رسیدند که بهتر است تا ایرانی یکپارچه با زمامداری کلاننگر، در کنار زندگی ساده خود، که آن روزگار بستری خانوادگی و خاندانی داشت، بسازند. این نگرش تازه به سرزمین، با برافراشتن پرچم دیائکو، جنبشی پدید آورد که برآیند آن ایرانزمین شد. واژه دیائکو بارهایی برآمده از دایی، دایه، پرستار و کسی که مهربان است را با خود دارد. درباره دیائکو نوشتهاند مردی دادپیشه بود و مردم روستایش او را به داوری برمیگزیدند و چون دادگری پیشه میکرد، کمکم از دیگر روستاها و شهرها نیز او را به داوری خواستند؛ با بالا گرفتن این درخواستها، دیائکو، برای آسایش خود، داد (قانون) را نوشت و مردم آن را پذیرفتند و یاری دادند؛ کار بر او به همهگیری انجامی و پادشاه (بزرگ بزرگان) خوانده شد و فرمانرواییش، بر گستره ایرانزمین جاری گشت. در این هنگام، بار پادشاه و شاهنشاه، بزرگ بزرگانی که دادپیشهاند، شناخته میشد. شاید بتوان فرمانروایی دیائکو را نخستین مردمسالاری ایرانی دانست که بدون هیچگونه تشریفات و با پذیرفته شدادامه مطلب

نوروز شد و مهر خدا بهر شما باد هر روز و شبی شاد همی بهر شما باد انتشار: پیامخبر (عکس) - شعر نو - حافظخبر - روز درخشان شد از نور خداییبهر جهان گشت این روز خداییماه خدا بود و تازه شد همی سالچون که دمیده است همی نور خدایی    سلام و درودی در این بامدادکه نوروز بادا و نیکو بهاردمد دم به دم بر تو نیکو مرامهمه تن خوشی و همه شاد شاد   سال خدا شد که ماه خدا بودروشنی روز و همی مهر خدا بودسر زده از گوشه هستی به تماشاسال جدید است به این مهر خدایی   نوروز شد و مهر خدا بهر شما بادهر روز و شبی شاد همی بهر شما بادبا یک تن خوش با دل خوش نور بگیریدکامسال همه سرخوشی از بهر شما باد نوروز با سپیده امروز سرزده استآهو رها شده، به پیمانه سر زده استمست از طبیعت دریای بیکران مهربا پای رقص، چو شیران فتح زده است دستی بیفشانید و پا کوبان بیاییداز کردگار هستی و مهرش بخوانیدمهرش دمادم در جهان پویای پویااز بهر نوروزش به قدرش چون بخوانید اینجا همه هستی نوای عشق دارنداندر بهار دین و دنیا عشق دارنداز خم نوروزند و مست مهر آن نیکهر روز و هر شب با جهانِ عشق دارند سیلابی از باران رحمت دارد این عیدنوروز و قدرش در هم آویزند این عیدقرآن بخواند بلبل شوریده و مستبا کفتران عاشق و شیدای این عید #محمدمهدی_اسدزاده#نوروز#رمضان ادامه مطلب

ششم فروردین ماه 1403، پس از دو روز بارندگی ادامه داشت. بارندگی بهاری که که پس از نیمروز 6 فرودین، بر شدت آن افزود تا به بارانی تند که مردم فارس آن را آفت مینامند رسید؛ و به ناگاه از ساعت 17، باران کمکم آرام و گرفت و رنگینکمانی زیبا در آسمان هر جای شیراز به خودنمایی پرداخت؛ و در کمتر از یک ساعت، ابرها نیز از آسمان رخت بربستند. انتشار: پیامخبر - پاییز و زمستان کمبارش 1402 بار سفر بست و نوروز 1403 از راه رسید؛ نوروزی که از همان آغاز، با بارشهای مناسب و شاید بیش از اندازه نوروزی رحمت الهی را به مردم نوید داد. نخستین بارشهای 1403 در همان روز آغازین سال فارس را رنگ و بویی تازه داد و جانی در کالبد خسته و رنجور فارس دمید. شیراز در این بارش تمیز و پاک، آماده پذیرایی از گردشگران نوروزی شد. دور دوم بارشها که بیشتر از دور نخست بود، از چهارم فروردین آغاز شد و تا پسینگاه ششم فروردین ماه، ادامه یافت. ششم فروردین ماه 1403، پس از دو روز بارندگی ادامه داشت. بارندگی بهاری که که پس از نیمروز 6 فرودین، بر شدت آن افزود تا به بارانی تند که مردم فارس آن را آفت مینامند رسید؛ و به ناگاه از ساعت 17، باران کمکم آرام و گرفت و رنگینکمانی زیبا در آسمان هر جای شیراز به خودنمایی پرداخت؛ و در کمتر از یک ساعت، ابرها نیز از آسمان رخت بربستند. بارشهایی که پس از سالها، بستر رودخانه خشک شیراز، پر شد و در جاهایی سرریز آن، به کنارگذرهای ساحلی آن رسید. در نزدیکی حافظیه بودم که شنیدم خانمی از گردشگران میگفت، چه اشتباهی کردیم به شیراز آمدیم؛ از هنگام آمدن ما باران یکسره میبارد و به سختی و زیر بارشهای سنگین توانستیم از مکانهای گردشگری دیدن کنیم. مردی که همراهشان بود نیز در پاسخ باران را نعمتی دانسادامه مطلب

شاه داعی را از زوایای گوناگون بایستی مهم دانست؛ یکی از این زوایا نوشتارهای بسیاری در زمینههای گوناگون است که امروزه به آن دسترسی داریم. از او 15 رساله کوچک منثور، شرح مثنوی -که میتوان آن را از بهترین شرحهای کلاسیک بر مثنوی دانست- و شرح گلشن راز شبستری -که از بهترین شرحها بر این کتاب است- و همچنین دیوانهای شعر او و... امروزه از او به یادگار مانده است. چهارمین نشست آیینهها که به شناسایی چهرههای ادبی قرن نهم هجری تا کنون میپردازد، با رویکرد آشنایی با سید نظامالدین حسینی شاه داعیالله شیرازی در سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و همچنین بستر مجازی به کوشش انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس، معاونت امور فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و مؤسسه فرهنگی هنری آفتاب مهر صبا، برگزار شد. دکتر مهدی فاموری در این نشست گفت: از آن رو که یک کوی و دروازه شیراز که نزدیک دروازه کازرون است، از دیرباز به نام شاه داعی  خوانده میشود، نام این شاعر عارفمسلک، برای مردم شیراز و شاید بتوان گفت برای مردم فارس، نامی آشناست. آرامستان دارالسلام شیراز نیز به جهت آنکه آرمگاه شاه داعی را در خود دارد، گاه به نام شاه داعی نیز خوانده میشود؛ آرامستانی که به یمن وجود شاه داعی، بسیاری از عرفا و شعرای بزرگ شیرازی سده نهم به این سو، در آن به خاک سپرده شدهاند. سید نظامالدین، محمود بن حسن حسینی واعظ داعی شیرازی، در خاندانی زاده شد که پدرانش همگی به نام داعی خوانده میشدند و از این رو تخلص خود را داعی و از آن رو که نامش نظامالدین بود، گاه تخلص نظامی ثانی را برای خویش برگزید. نیای بزرگ وی، داعی صغیر (حسن بن قاسم بن الحسن بن علی بن عبدالرحمن شجری بن القاسم بن الحادامه مطلب

نخستین رویداد ادبی در هوای کودکی که از سوی معاونت امور فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و انجمن ادبی سیب نارنجی با رویکرد آشنایی و بررسی هنر و ادبیات کودک و نوجوان استان فارس روز دوشنبه 30 ام بهمن ماه 1402 در تالار گفتگوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس برگزار شد. انتشار: فرهنگ فارس - غلامرضا خوشاقبال، معاون امور فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس در این نشست گفت: در راستای پاسداشت زبان و ادب فارسی، در یک سال گذشته رویدادهای گوناگونی را به کوشش مؤسسههای فرهنگی و هنری و انجمنهای ادبی، استان و شهرستانها آغاز کردهایم. وی ادامه داد: رویداد کوچه باغ با انگیزه آشنایی و بررسی جریانهای ادبی شهرستانهای استان فارس و رویداد آیینههای که با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس در راستای آشنایی با چهرههای ادبی سده نهم تا کنون برگزار میشود. معصومه مرادی، مدیرمسئول انجمن ادبی سیب نارنجی و از مدرسان، پژوهشگران و پویشگران ادبیات کودک و نوجوان شیراز، نیز در این نشست با اشاره به برگزاری رویدادهایی در زمینه رمان نوجوان، ادبیات کودک را ادبیاتی دانست که چون گنجینهای ارزشمند و پنهان میماند و گفت: در این رویدادها برآنیم که با بررسی و آشنایی ادبیات کودک و نوجوان، زمینه بالندگی و پیشرفت آن را فراهم سازیم. وی باور برخی از نویسندگان را بر آن دانست که ادبیات کودک باید برای کودکان متوسط نوشت و افزود: گرایش بسیاری از کودکان و نوجوانان ما امروزه به ادبیات بازگردان شده غربی است که دلیل آن را بیشتر باید در تبلیغات برخی از انتشاراتها و چشم و همچشمیهای نوجوانانه یافت. هرچند نویسندگان ما کمکاری بسیاری داشتهاند و گاه با عامیانهنویسی یا نادیده گرفتن تواادامه مطلب

سنگنگاره برم دلک شیراز، سنگنگارههای ساسانی بیهمتا، در جایی همین نزدیکیهای شیراز، که این روزها دور از چشم رهگذران، داستان مهر شاهان ساسانی را برایمان میگوید. پسینگاه آن روز، با یکی از دوستان، برای گریز از شیراز، بیآنکه بدانیم راه به کجا داریم، از چهارراه حافظیه، رها خاور را برگزیدیم و به راه افتادیم. گرم سخن با هم، از حافظیه، چهارراه ادبیات، بلوار گلستان، میدان کلبه، بلوار نصر غربی و شرقی را پشت سر گذاشتیم که روستاهای حسینآباد سرتل و دست خضر به چشممان آمدند. روستاهایی که امروز دیگر بخشی از شیراز شدهاند. در فراز و فرودهایی که میرفتیم، به این اندیشیدیم که این راه به کجا پایان مییابد؟ چراکه شیراز امروز، چهار دروازه بی در و پیکر دارد؛ یکی در باختر پایینی که در پایانه بلوار امیرکبیر است و راه به دشتارژن، کازرون، نورآباد ممسنی و بوشهر دارد؛ یکی در خاور پایینی، که در پایانه بلوار تخت جمشید است و راه به پاییندست دریاچه مهارلو (نمک)، جهرم، فسا، لار، بندرعباس، کرمان و… دارد؛ یک راه در باختر بالایی که در ادامه جاده گویم و قلات است و به سپیدان میرود؛ هرچند بهتازگی آزادراه اصفهان را نیز باید از آن سو یافت؛ و چهارم در بالادست شیراز که از دروازه قرآن میگذرد و راه به مرودشت و آباده و اصفهان و… دارد. راه پنجمی هم هست که از بالادست شهرک سعدی، به سوی خرامه میرود. همه این پنج راه، با بزرگراه امام خمینی که در دهه 1370 ه.ش ساخته شد، به هم پیوند خوردهاند و شیراز را در بند کرده بودهاند؛ هرچند امروزه، شیراز با شکستن این بزرگراه، بار دیگر بر گستره خود افزوده است. امروزه میتوان گفت گستره شیراز مرزهای طبیعی همچون رشته کوه بالایی و پایینی و رودخانه قرهآغاج را هم درنوردیده است و دیادامه مطلب

در آستانه فرخنده زادروز امیرالمومنین، پسینگاه چهارشنبه ۲۷ دی ماه ۱۴۰۲، سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، پذیرای آیین رونمایی، نقد و بررسی کتاب'>کتاب «بحر رجز»، تازهترین کتاب احد دهبزرگی، سراینده برجسته آیینی شیراز بود. در کتاب یاد شده، ترجمان شاعرانه رجزها و شهادت نامه شهدای کمتر شناخته شده واقعه کربلا به قلم آورده شده است. این برنامه با سخنرانی هاشم کرونی و حضور حمیدرضا قانعی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، سید مهدی موحد، مشاور استاندار فارس در امور فرهنگی و هنری، محمد کرم اللهی مدیرکل فرهنگی هنری بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور، غلامرضا خوشاقبال، معاون امور فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، رحیم هودی، پیشکسوت هنرهای نمایشی و سینمایی فارس و دوستداران فرهنگ و ادب شیراز و به کوشش انتشارات پرتو رخشید، بر بستر فضای مجازی برگزار شد. احد دهبزرگی در این رویداد با اشاره به اینکه توفیق الهی بوده است تا از کودکی در خانه اهلبیت باشیم و در شلوغیهای دنیا گم نشویم، درباره چگونگی پرداختن به رخدادهای واقعی گفت: در دهه 1360، یکی از دوستان ما از دفتر امام خمینی، وقت عقد ازدواج گرفته بود. هنگامی که سفر، به بنده گفت کاری ندارید؟ من هم خطبه حضرت زینب را که در 80 بیت به تازگی سروده بودم به ایشان دادم و گفتم از امام بخواهید تا مرا دعا کند. هنگامی که دوست ما خدمت امام میرسد، امام بیمقدمه میگوید امانتی ما را بدهید. دوست ما نخست یادش نمیآید. پس از تکرار حضرت امام، بیرون میآید و کمی فکر میکند و یادش به شعر من میافتد. میرود و شعر را برای امام میآورد. امام هنگامی که شعر را میخواند گریه میکند و میگوید به دهبزرگی بگویید من هم او را دوست دارم و براادامه مطلب