برگ سبز و زرد

حسین،اسوهایست از مردمان پاک و ایستاده در برابر ستم،یزید،اسوهایست از مردمان پستِ مستِ رذلِ سگ به دست،انتشار: شعرنو -باز محرم شد و بار دگر، دفتر خونین حسین باز شد...داستان کربلا و سرنوشت این دو ره برای ما،سخن دراز میکند، ولی به روی ما همهنگارهایست از حقیقت ولی و یک شهادت عظیم،و آن یکی، نگارهایست از درنگ و بییقینی شدید و ننگهای جاودانه بشر،سخن از این دو دسته است،دستهای برای حق سری به نیزهها بلند و آفتاب سرخ پیش رویشان، در بلندی همیشه جهان،و دستهای دگر نماد اهرمن، که ننگهای پیپی از نهاد هر کسی بلند میشود،و بر روانشان همیشه جاری است.یکی یقین به روز داوری و داد میکند، برای خویشتن،سوای زندگی، عزیز میشودو دیگری درنگ،درنگ در یقین به حق،که حق روشن است روبروی ما،پس به وادی ستم، ذلیل میشود و باز،از زبان آن ستمگران،دوباره ننگ میخورد روان او.و این کسان و آن کسان تا همیشه جهان،روبروی ما زندگی خویش میکنند و ما، در کنارشان، دوباره زندگی،تا دوباره کارزار حق و باطلی شود و از نوای جنگ،مردهای مرد و نامردمان ساده و زرنگ،جدا شوند؛یکی چو حر و حریت برای او بار زندگی است،و دیگری چون عمر شود و زندگی برای او،زندگی است؛ولو به خون حُرّوشان مرد سر به نیزهها بلند.تکاثر است و آیهای بلند در سورهای عظیم،تفاخرت به قبرهای مانده از کسان خویش،یا به زندگی خویش و عزتی بلند و جاودان برای توست؟میتوان حسین بود و از تبار نیکمردمان جاودانه جهان،و نیک زیست،و نیکمُردنی که بر جهان گواه شدیک شهید زنده در تن جهانکه از روزگار پیش تا پسینبرای مردمان هر زماننشانهای ز نیک بودن همیشه بودهمان که خون و جان خود برای مردمان مانده در ستمسری به نیزهها بلند میکند و روی آن به آه خویشسرودی از حماسههای جا برگ سبز و زرد...ادامه مطلب

برگشت مصدق به نخستوزیری، و قیام سی تیر را باید نقطه عطفی در تاریخ مردمسالاری ایرانیان دانست.انتشار: کازروننگاه - فارس بهروز - گنجینه فارس - شیرازتحلیل - شکیباخبر - پرتوجنوب - گزارشخبر - ایرانریپورتس -شنبه، سی تیر ۱۴۰۳، ناخودآگاه به گاهشمار روی میزم نگاه میکنم… هیچ مناسبتی را برای امروز ننوشته است. به گاهشمار دیگری نگاه میکنم؛ باز هم مناسبتی نوشته نشده است… نرمافزار گاهشمار گوشی همراه خود را نگاه میکنم؛ تنها چیزی که برای امروز نوشته شده این است: روز بزرگداشت آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی…با خود میاندیشم که مگر چند سال از آن روز خونین ملی گذشته است که گاهشمارهای کشور انقلابی، آن را ننوشتهاند و بهدست فراموشی سپردهاند.۷۰ سال پیش، نسلی که امروز بالای ۸۰ سال از زندگانی را پشت سر گذاشتهاند، روزی را به یاد میآورند که خروش مردمی، دستگاه ستمشاهی خشنی را وادار به شنیدن و پذیرفتن خواست مردمی کرد که در روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱، در برخی از شهرها برای مانایی سخنش، با تانک از روی مردم میگذشت.مهندس رجبعلی طاهری درباره این روز میگوید:«با ملی شدن صنعت نفت، دو جریان شاهدوستان و تودهایها به دو سبک گوناگون، دست به تمسخر و سنگاندازی برای ناکارآمدسازی دولت ملی مصدق زدند. این رفتارها مصدق را برآن داشت تا برای نگهداری از آنچه دستآورد جنبش بود، از شاه درخواست افزایش اختیارات کرد؛ این درخواست زمینه برکناری او در روزهای پایانی تیرماه ۱۳۳۱ شد.با برکناری مصدق و نخستوزیری قوامالسلطنه، این مردم بودند که با رهبری آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی، در پشتیبانی از مصدق به خیابان آمدند. در پی این درخواست آیتالله کاشانی، احزاب و چهرههای ملی و مذهبی پشتیبانی خود را از مصدق اعلام کردند.در #ک برگ سبز و زرد...ادامه مطلب

جمهوریت، مردمسالاری است و مردم در هر روزگار و هر جا، ویژگیهای خود را دارند و از این رو با هر برگزیدن مردم در هر انتخابات، خواه ناخواه، چراغی دیگر روشن میشود و کشور به نگرش تازهای خود را بهروز میکند.انتشار: پرتوجنوب - شکیباخبر - گیتیآنلاین - کلمهنیوز - بسیج - گنجینه فارس - روزنامه اسکناس شماره 1585 مورخ 2 تیر 1403 صفحه 2 - ایرانریپورتس - شیرازتحلیل -روزگاری، جهان، دیدگاهش بر این بود که کسانی به زور شمشیر و بازو و همراهی سرسپردگانشان، هنگامی که بر دیگران پیروز شوند، فرمانروایی و سروری از آن آنان است و راهی مگر تن دادن به خواست آنان نیست؛ یا فرزندانی پس از پدران، با چرایی آنکه پدرانشان توانمندیهایی داشتهاند، بر جای پدر مینشستند و نام اصالت بر خود مینهادند تا آن روزی که کسی دیگر از راه برسد و با خونریزی و زور شمشیر و گاه همراهی مردمانی، آنان را کنار بگذارد و دودمان خود را برای فرمانروایی، جایگزین کند.در کنار دیدگاه فرمانروایی پادشاهان، دیدگاهی دیگر از دیرباز هم بود که دستهای از بزرگان برآمده از دودمانهایی ویژه یا برگزیده، کسی را برمیگزیدند و فرمانروایی را به او میسپردند؛ این دسته از بزرگان، برگزیدگان مردم نبودند که برآیندی از دودمانهایی ویژه بودند و ویژهخواری در سبکی دیگر بود.برآمدن آفتاب اسلام، با بههم ریختن سبکهای پادشاهی و خودکامگی و ویژهخواری، نگاهی دیگر به فرمانروا و چگونگی برگزیدن او، درخشیدن گرفت؛ نگاهی که در آن فرمانروا هرچند بایستی مشروعیتی الهی داشته باشد، باید با خواست مردم نیز همراه شود. پیامبر اسلام (ص)، با شکستن کنگرههای خودکامگی و طاغوت و ویژهخواریها، رنگ و بویی دیگر به فرمانروایی داد و آن هماندیشی رودررو با همه شهروندان، بود، برگ سبز و زرد...ادامه مطلب

هفتمین رویداد فرهنگی آیینهها، در زمینه بررسی آراء و آثار بابافغانی شیرازی در سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با سخنرانی محمدحسین حبیب آگهی، پژوهشگر و مصحح دیوان بابافغانی و دکتر مهدی فاموری و با حضور غلامرضا خوش اقبال معاون فرهنگی و امور رسانه ارشاد اسلامی استان فارس برگزار شد.هفتمین رویداد فرهنگی آیینهها، در زمینه بررسی آراء و آثار بابافغانی شیرازی در سالن غزل تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با سخنرانی محمدحسین حبیب آگهی، پژوهشگر و مصحح دیوان بابافغانی و دکتر مهدی فاموری و با حضور غلامرضا خوش اقبال معاون فرهنگی و امور رسانه ارشاد اسلامی استان فارس برگزار شد.مهدی فاموری در این نشست گفت:بابافغانی از چهرههایی است که شاید هر شیرازی دستکم یکبار نامش را شنیده باشد، با این همه هیچ کوچه و خیابانی به نامش نیست. او هرچند دارای دیوانی ارزشمند از دیدگاه ادبی است، کمتر کسی را میتوان یافت که دیوانش را خوانده باشد.چیز زیادی از زندگی بابافغانی در دست نداریم مگر همان چیزهایی که در تذکرهها گفته شده است.در پژوهشهای انجام شده، گمان میرود که وی دهه ششم سده نهم در شیراز زاده شد و در دهه 920، درگذشت.بابافغانی، نخست در شیراز به پیشه کاردسازی یا همان سکاکی پیش برادر میپرداخت و این سادگی و عامی بودن، در سرودههای او نیز آشکار است و به تخلص سکاک نیز شعر میسرود. او که به شرابخواری در شیراز شناخته شده بود، در سالهای پایانی زندگی، به مشهد رفت و در آنجا توبه کرد. وی که در همه زندگیاش در نداری میزیست، سالهای پایانی زندگی از سوی شاه اسماعیل صفوی مقرری دریافت کرد.او که هیچگاه ازدواج نکرد، به هرات و دربار سلطان حسین میرزا بایقرا رفت؛ هرچند که سبک برگ سبز و زرد...ادامه مطلب

با پیروزی اعراب تازه مسلمانشده بر ساسانیان، نیاز به شهرهایی تازه برای سازمان دادن سربازان عرب در دل سرزمینهای بهدست آمده، پدید آمد؛ نگاهی که نخستین بار به ساخت شهرهای کوفه و بصره در عراق امروزی و ایران آن روزگار انجامید. این نگاه، با گشوده شدن هر سرزمینی، زمینه ساخت شهرهایی تازه را فراهم میکرد. با این نگاه، پس از شکست شدن ایستادگی مردم پارس در برابر آنان، شهر شیراز، در جای کنونی به دستور خلیفه دوم ساخته شد.انتشار: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی - فرهنگ فارس - روزنامه روزنما شماره 1571  مورخ 16 اردیبهشت 1403 صفحه 5 - هفتهنامه شهرسبز شماره 606 مورخ 16 اردیبهشت 1403 صفحه 3 -در جنوب ایران، شهری است که رازهای بسیار آشکار و پنهانی دارد؛ شیراز.شیراز، دشت و جلگهای در میان دو رشتهکوه -روبروی هم از بالادست باختر تا پاییندست خاور کشیده شدهاند- جای گرفته است. رشتهکوههایی که در پاییندست هر کدام، بسترهایی رودخانهمانند یا سیلشکن دارند و بهدرستی روشن نیست که ساخت انسان هستند یا گذرگاههای طبیعی که آبهای روزمینی را به سوی دریاچه مهارلو در خاورپایینی، رهنمون میشوند. هرگونه به آنها بنگریم -رودخانه خشک در بالا و چه رودخانه قرهآغاج در پایین- درخواهیم یافت که در روزگاران دیرین، سرزمین بین این دو رودخانه، جلگهای باتلاقی و دارای گونههای بسیار گیاهی و جانوری بوده است. نگاهی به پیشینه سرزمین پیرامونی آن نیز نشان میدهد که چنین طبیعتی در جاهای دیگری همچون دشت ارژن، خونزنیون، شاهپور و کازرون در باختر دشت شیراز، سپیدان، بیضا، دشمنزیاری و ممسنی در باختربالادست، سروستان در خاور و... را میتوان جست که از همه نزدیکتر و همانندتر، همان دشتارژن است که تا آغاز سده پیش نیز طبیعت دستنخو برگ سبز و زرد...ادامه مطلب